| تبليغات | X |
|
|
|
تمام حجم تو را سروده ام.. تمام حجم تو يعني نديدنت..............
|
به نقطه ای نامعلوم که خیره می شوی،
تمام ش ستاره های آسمان
بر سرم شهاب می شوند!
بیا لحظه ای به طعم ِ شیر ِ مادرانمان بیندیشیم!
به سر براهی ِ سایه های همسایه!
به کوچ ِ کبوتر،
به فشفشه های خاموش،
به ونگ ونگ ِ نخست و بنگ بنگ ِ آخرین...
هر دو سوی ِ چوب ِ زندگی خیس ِ گریه است!
فرقی میان زادن ِ نوزاد و پاره کردن ِ پیله و رسیدن سیبها نیست!
کسی صدای پروان ها را نمی شنود،
وقتی با سوزن ِ ته گرد
به صلیبشان می کشند!
کسی گریه درخت را
به وقت ِ چیدن ِ سیبهایش نمی بیند!
ولی یک روز،
یک روز ِ خدا
چشمها بیدار و گوشها شنوا می شوند،
هیچ دستی برای شکار پروانه ها تور نمی بافد،
سیبهای رسیده از درخت می افتند
و تو دیگر،
به آن نقطه تار ِ نامعلوم،
خیره نمی شوی!●
یغما گلرویی
+ نوشته شده در سه شنبه سوم شهریور 1388ساعت 16:53 توسط فاطمه |
تو دوباره بر می گردی !
من چه خوش باورم امروز
غزل ناب رو خبر کن ! از ترانه سرم امروز
با تو ام تا ته آواز !
همصدای بی ستاره
لحظه ی نایاب فریاد ! ای تولد دوباره
وقت عریونی هفته ‚ وقت بیداری من نیست
بگو شب بیاد سراغم ! حس آفتابی شدن نیس
یه دفه خوابت رو دیدن
به یه عمر من می ارزه
توی این چله ی پاییز
هنوزم یاد تو سبزه
تو دوباره بر می گردی !
دل یه عمر گوش به زنگه
پا بذار رو خط جاده ‚ با تو قصه مون قشنگه
نگو پروانه هنوزم ‚ تو دل پیله اسیره
پر پروازت رو وا کن !
نگو دیره! نگو دیره
واسه فهمیدن چشمات ‚ پلک خورشید رو می بندم
گم میشم تو شهر رویا من به بیداری می خندم
یه دفعه خوابت رو دیدن
به یه عمر من می ارزه
توی این چله ی پاییز
هنوزم یاد تو سبزه
یغما گلرویی
+ نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 14:53 توسط فاطمه |
همه می پرسند:
چیست در زمزمه ی مبهم آب
چیست درهمهمه ی دلکش برگ
چیست در بازی آن ابر سپید؟
روی این آبی ارام بلند
که تو را می برد اینگونه به ژرفای خیال
چیست در خلوت خاموش کبوتر ها
چیست در کوشش بی حاصل موج
چیست در خنده ی جام
که تو چندین ساعت مات و مبهوت به آن می نگری؟
نه به ابر . نه به آب . نه به برگ
نه به این آبی آرام بلند
نه به این خلوت خاموش کبوترها
من به این جمله نمی اندیشم
به تو می اندیشم
ای سرا پا همه خوبی تک وتنها به تو می اندیشم
تو بیا
تو بمان با من تنها تو بمان
جای مهتاب به تاریکی شب ها تو بتاب
من فدای تو به جای همه گل ها تو بخند
اینک این من که به پای تو در افتادم باز
ریسمانی کن از آن موی دراز
تو بگیر . تو ببند . تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ی ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
من همین یک نفس از جر عه ی جانم باقی است
آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت 22:41 توسط فاطمه |
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
